تنگ واشی
ده دوازده کیلومتری شمال غربی فیروزکوه.حدود ۱۵۰ کیلومتری تهران.
عجب جائیه این یکی !
چند تنگه باریک و مرتفع با فاصله حداکثر یک کیلومتر و رودخانه ای که در بین آنها جاریست.در فاصله بین تنگه ها فضای سرسبز و دل انگیزی که دل هر عاشق طبیعت را می رباید.
دیروز با تعدادی از همکاران ،خانوادگی اونجا بودیم.علیرغم اینکه صبح زود راه افتادیم ،بعلت تصادفی که در جاجرود اتفاق افتاده بود و گروه های قدر قدرت مدیریت بحران نتوانسته بودند بمدت چندین ساعت قضیه را جمع و جور و جاده را باز کنند ،(امثال این گروههای مدیریت بحران قراره زلزله تهران رو مدیریت کنند! ) باچند ساعت تاخیر سر ظهر به اونجا رسیدیم وپس از عبور از تنگه اول در یک کمپ مستقر و بساط ناهار رو که با کمک یک اسب منتقل کرده بودیم راه انداختیم.
جاتون خالی کباب چنجه ،فیله گوساله با مدیریت خودم و البته کمک دیگران.
بعد از ناهار با توجه به ضیغ وقت وسایل را جمع کردیم و راه رو ادامه دادیم.تنگه دوم و سوم ونهایتا آبشار زیبایش را دیدیم و لذت بردیم.
عبور از داخل تنگه ها فقط از توی آب میسره که عمق آن بین ده تا حداکثر پنجاه سانتیمتر متغیره و ابش هم سرده.
بجه ها حسابی بهشون خوش گذشت و من بابت همین هم خیلی خوشحال بودم گرچه همسر مکرمه،مادر بچه ها ،خانمم بخاطر نوبت دکترش نتونست بیاد.
هرچی از عمرمون میگذره بیشتر متوجه میشیم که جاهای دیدنی زیادتری رو ندیدیم،حتی دور و بر خودمون.خدایا عظمتت رو شکر.